موقعیت سیاسی دستگاه خلافت عباسی (381-467هـ .ق)
موقعیت سیاسی دستگاه خلافت عباسی (381-467هـ .ق)
صباح قنبری عابدین رضایی
کارشناس ارشد تاریخ اسلام کارشناس ارشد تاریخ اسلام
چکیده
اقتدار دستگاه خلافت عباسی با تسلط ترکان مورد تعرض قرار گرفت. تضعیف خلافت، آل بویه را به وسوسه تصرف بغداد انداخت. با روی کار آمدن آنها، سلاطین مقتدرشان، عرصه قدرت را بر «خلیفه» تنگ کردند و دستگاه خلافت تنها به لطف مصلحت و اقتضای زمان پابرجا ماند.
اختلافات داخلی، درگیریهای خاندانی و در نهایت ضعف دستگاه سلطنت آل بویه، فرصتی را برای قدرتگیری مجدد خلفای عباسی فراهم کرد. علیرغم تلاش نهاد خلافت، مشکلاتی از قبیل خطر دولت فاطمیان، شورش بساسیری و آشوبهای داخلی آنها را از رسیدن به مقصود نهایی بازداشت. و زمینه را برای بسط قدرت سلجوقیان فراهم کرد، سلاجقهای که به مانند شمشیری دولبه، هم مشکلات پیشروی خلافت و هم شانس قدرتگیری مجدد آن را از میان برداشتند.
مسأله مورد بررسی این تحقیق، موقعیت سیاسی دستگاه خلافت عباسی از سال 381 تا 467هـ ق، معاصر با اواخر آل بویه و اوایل عصر سلجوقیان میباشد.