تنظیمات؛ «مرحله ای از اصلاحات جدید عثمانی برای مقابله با زوال و انحطاط»
|
تنظیمات؛ «مرحله ای از اصلاحات جدید عثمانی برای مقابله با زوال و انحطاط» نویسنده : صباح قنبری علیرغم وجود دخالت های خارجی آنچه در خط شریف گلخانه و خط همایون آمده، در واقع جواب به نیاز های جامعه عثمانی است. نتیجه عمده تنظیمات برای امپراتوری عثمانی، طولانی کردن عمر آخرین امپراتوری اسلامی است. واژه های کلیدی: تنظیمات، عثمانی، خط شریف گلخانه، خط همایون مقدمه اواخر سده هفدهم میلادی، درست زمانی که نیروهای عثمانی اولین شکست های عمده را در جبهه غربی و در مواجهه با مسیحیان تجربه کردند، به فکر اصلاحات افتادند. در آغاز سده هجدهم میلادی، سال1718، سلطان احمد سوم و صدر اعظم توانای او، داماد ابراهیم پاشا در راس دوره ای از اصلاحات به نام لاله دوری(1718، 1830) قرار گرفتند. داماد ابراهیم پاشا با عقد معاهده پارسا وفجا با روسیه، سعی کرد تا آرامش سیاسی و نظامی را برای انجام اصلاحات به دست آورد. مشخصه های اصلی عصر لاله، توجه به رابطه با غرب، تلاش برای کسب دانش غربی و اغوا شدن در مظاهر تمدنی غرب است. معرفترین مخالفت با اصلاحات لاله دوری در قیام پاترونا خلیل آلبانی الاصل بازتاب یافت. واکنش های داخلی و جنگ با نادر، شاه مقتدر ایران، اصلاحات این عصر را ناکام گذاشت. نظام جدید(1789ـ 1807) سلیم سوم، ادامه پروژه اصلاحات عثمانی است. سلیم مقتدرتر از احمد سوم و اصلاحات عصر او گسترده تر از لاله دوری بود. برپاکردن مجلس مشورتی، سفارتخانه های و مدارس جدید حاصل اصلاحات دوره سلیم سوم است. اصلاحات نظامی بخصوص ینی چری ها را در برابر نظام جدید قرار داد و موجب سقوط آن شد. محمود دوم(1807ـ 1889) اصلاحات آمرانه خود را قبل عصر از تنظیمات شروع کرد. او با حذف ینی چریها راه را برای انجام اصلاحات باز ساخت. اصلاحات او در زمینه های مختلف مذهبی، نظامی، اداری، آموزشی و غیره بود. محمود دوم تلاش کرد تا دین را در قالب اداری در آورد. برای تدوین فتوا، باب مشیخیت را به وجود آورد و اوقاف را از دست علما خارج ساخت. با حذف ینی چریها، سپاه محمدیه منصوره را تشکیل و مدارس جدید را گسترش داد. و برای اولین بار سفارتخانه های دائمی در اروپا دایر کرد. ترجمه آثار اروپایی افزایش چشم گیر یافت و هفته نامه ترکی تقویم وقایع به همت مصطفی رشید پاشا به طیع درآمد. تنظیمات جمع کلمه تنظیم به معنای نظم و نسق بخشیدن و در اصطلاح به دوره ای از تاریخ امپراتوری عثمانی از 1831، صدور دستخط گلخانه، تا 1876، اعلان فرمان مشروطه گفته می شود که طی آن اصطلاحاتی به منظور احیای شکوه از دست رفته امپراتوری در زمینه های سیاسی، نظامی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی انجام گرفت. شکست امپراتوری عثمانی در جنگ های خارجی، آنها را متوجه لزوم اصلاحات کرد شکست از اتریش و متحدانش در سال 1699م. و انعقاد پیمان متعاقب آن، کارلوتیز، ضعف امپراتوری را به صراحت نشان داد.[1] این معاهده، بیانگر تغییر موضع عثمانیها از حالت تهاجمی به دفاعی، اوج اختلافات داخلی و شروع زوال سریع امپراتوری بود[2] اصلاحات توسط عموجان زاده حسین پاشا کوپرولو به صورتی ناقص آغاز شد که با مخالفت صریح شیخ الاسلام افندی با شکست مواجه گردید.[3] اصلاحات بنیادیتر با هدایت داماد ابراهیم پاشا (1730-1718م.) صدراعظم توانای احمدسوم آغاز شد[4] که با نام لاله دوری (1730-1718م.) معروف است. برنامه نظام جدید سلیم سوم (1789-1807م.)، جانشین احمد سوم، مرحله بعدی اصلاحات است[5] برنامه اصلاحی او حوزه های مختلف نظامی، قضایی، آموزشی، اداری و اقتصادی را در برداشت. از جمله یک سپاه جدید پیاده نظام خارج از چهارچوب ینی چریها به وجود آورد.[6] اما شورش ینی چریها در سال 1716م سلطان را مجبور به الغای ارتش و عزل خود کرد.[7] این اصلاحات به تدریج زمینه آغاز دوره تنظیمات را فراهم کرد.
|